و قيامت شما را دريافته ، و براى حكم بين حقّ و باطل نمايان شده‌ايد ( از قبرها بيرون آمده ايد ) در حالى كه از شما نادرستيها و بهانه‌ها ( ى بى جا و دليلهاى بيهوده ) دور گشته و از بين رفته ، و حقائق بشما ثابت گرديده ، و هر امرى ( نيك يابد ) از شما بمواضع خود باز مى گردد ( خلاصه در آن روز آنچه حقّ و حقيقت است واقع مىشود ، و آنچه رسيدنى است از پاداش و كيفر خواهد رسيد ) ( 15 ) پس از عبرتها ( مرگ و سختيهاى بعد از آن ) پند گيريد ، و از تغيير روزگار اندرز گرفته آگاه شويد ، و از بيم كردن ( خدا و رسول ) سود ببريد ( كارى كنيد كه از عذاب الهىّ خود را برهانيد ) . 157 - از خطبه‌هاى آن حضرت عليه السلام است ( در بعثت پيغمبر اكرم و ستودن قران كريم ) : قسمت أول خطبه ( 1 ) خداوند پيغمبرش را فرستاد هنگامى كه مدّتى بود پيغمبرى نيامده ، و رفتن فرق مختلفهء مردم به خواب غفلت و گمراهى و نادانى طولانى شده ، و پايهء استوار ( احكام و دستور الهىّ ) ويران گشته بود ( مدّتى بود پيغمبرى از جانب خدا مبعوث نشده مردم در راه گمراهى و نادانى قدم نهاده سخنان پيغمبران از يادشان رفته كه خداوند حضرت مصطفى « صلّى اللّه عليه و آله » را بر انگيخت ) ( 2 ) پس بسوى مردم آمد با تصديق و اعتراف آنچه در دست داشت ، و نورى كه بايستى از آن پيروى نمايند ، و آن ( چه در دست داشت و